Je hebt nog tot zaterdag 18 mei om je op te geven voor de Barbecue tocht naar Edam. Deze tocht is voor iedereen geschikt, want:
- Je kunt er een driedaagse zeiltocht van maken
- Maar ook met de auto komen als je weinig tijd hebt
- En de tocht is ook heel geschikt voor kleine boten, omdat we op IJsselmeer en Markermeer blijven.

De deelnemers van voorgaande jaren weten dat dit een heel gezellige tocht is.

De Hemelvaartstocht is een gezamenlijke tocht geworden langs de Noordzeekust. Er zijn veel foto’s gemaakt en er is ook een verslag in de maak. Binnenkort meer hierover.

Groeten,
Marti Rijken
webmaster CZT

• een adequaat historisch  lokaal maritiem overzicht van de periode 22 dec tot nu? In het betreffende gebied. Heel lastig voor niet-zeilers om dat te vinden!
• Welke meest voor de hand liggende route zou hij gekozen kunnen hebben, wind, golfslag, stroming, obstakels?
• Alle andere nuttige tips zijn meer dan welkom

Aldus de zus van Frederik. Wie enige informatie kan verschaffen wordt verzocht om zich te melden bij ondergetekende.
Bij het bericht was een PDF-document bijgesloten, dat je hier kunt downloaden

Marti Rijken
webmaster@czt.nl

Voorjaarstocht 20-22 april

• Marti Rijken (Arcadia)
• André Vugts
• Edo von Morgen
• Remon Tas
  -
• Wouter Akkerman (Witte Raaf)
• Greet Hettinga
• Jaap Spelt
• Martin Tas
  -
• Ben Wouters (Etoile de Mer)
• Paul de Smet
• Douwe Feenstra
  -
• Rob van der Weert (Klazina)
• Mieke Pleij
• Wim Gordijn
• Riëtte Voorhaar
  -
• Peter Kunst (Elisabeth)
• Jacqueline Vermue
• Bart Bakker
• Rieneke Bakker
  -
• Henk Nagel (Voyager)
• Tineke Bakkers
• introducee

Hemelvaarttocht 1 (Rondje Noord-Holland)

• Ben Wouters (Etoile de Mer)
• Paul de Smet
• Joke Oostenbroek

Hemelvaarttocht 2 (Engeland)

• Marti Rijken (Arcadia)
• Harry Rijken
• Marti Tas
• Remon Tas
  -
• Peter Kunst (Elisabeth)
• Jacqueline Vermue
• Edo von Morgen
• Douwe Feenstra
  -
• Rob van der Weert (Klazina)
• André Vugts
• Riëtte Voorhaar

Barbequetocht

• Karel van der Linden (Dehler 29)
• Corien van der Linden
• Bart Bakker
  -
• Henk Nagel (Voyager)
• Tineke Bakker
• Jaap Spelt
• Yvonne Riedijk
  -
• Frans Zwinkels (Happy)
• Saskia Koome
• Marion Leusink
• Rob Andringa
  -
• André Vugts (Albatros)
• Martin Tas
• Edo von Morgen
  -
• Fred de Beer (alleen BBQ)
• Conny Godefroy (alleen BBQ)
• Astrid Frikkee (alleen BBQ)
• Marti Rijken (alleen BBQ)
• Lidy van Kemenade (alleen BBQ)
• Greet Hettinga (alleen BBQ)
• Douwe Feenstra (alleen BBQ)

Noordzeetocht

• Marti Rijken (Arcadia)
• Jan Bouma
• Edo von Morgen
• Lex Baartmans
  -
• Rob v.d. Weert (Klazina)
• André Vugts
• Riëtte Voorhaar
• Wim Salomons

Najaarstocht

• Frans Zwinkels (Happy)
• Saskia Koome
• Joke Oostenbroek
  -
• Peter Kunst (Elisabeth)
• Jacqueline Vermue
• Wim Tuinstra
• Jellie Tuinstra
  -
• Martin Tas (Voyager)
• Greet Hettinga
• Teun de Jong
• Marcella van Gorcum
  -
• Ben Wouters (Etoile de Mer)
• Paul de Smet
• Lucas v.d. Weiden
  -
• André Vugts (Albatros)
• Remon Tas
• Riëtte Voorhaar
  -
• Rob van der Weert (Klazina)
• Edo von Morgen
• Douwe Feenstra
• Conny Godefroy

Wintertocht 10-11 november

• André Vugts (Albatros)
• Henk Beekhuizen
• Wim Salomons
  -
• Ben Wouters (Etoile de Mer)
• Paul de Smet

Vrijdag 9 november 2012
Slechts twee schippers hebben zich voor deze tocht opgegeven. Met zo’n mooi herfstweer op deze vrijdag kan het niet anders zijn dan dat andere schippers met een gevoel van spijt thuis zullen zitten.

Met de twee opstappers van de Albatros afgesproken dat we vrijdagmiddag om twee uur vanuit Enkhuizen al een middagtochtje zullen maken op het IJsselmeer. Een korte tocht richting Lemmer om onderweg de andere boot de Etoile de Mer tegen te komen die vanuit Friesland via Lemmer op Enkhuizen zal aankoersen.

De wind blijft aanhouden, schitterend zeilweer.

De twee schepen komen tegelijk aan in Enkhuizen, dit bij een prachtige ondergaande zon.
De Etoile de Mer legt aan in de Buitenhaven, de Albatros legt aan op de eigen ligplaats P23 in de Compagnieshaven.

In de avond aan boord van de Etoile de Mer nog een aanslag gepleegd op de wijnvoorraad van de schipper.

Zaterdag 10 november 2012
Deze dag begint miezerig en deze dag zal een grijze dag blijven. De Etoile de Mer besluit richting Lelystad te gaan en vandaar naar Urk. Op de Albatros wordt gezamenlijk besloten om het eiland De Kreupel te bezoeken.

Na een aantal uren goed zeilweer valt de wind weg en besluiten we, op de motor, richting Urk te gaan. Op dat moment konden we de kardinalen Zuid, Oost en Noord nog niet zien, het zicht was een stuk slechter geworden. Om 16.30 uur leggen we aan in de haven van Urk waar de Etoile de Mer al was gearriveerd. Ook op de motor vanuit richting Lelystad.

Na de aankomstborrel vertrekken de opvarenden van de Albatros naar de Etoile de Mer waar een hele grote pan linzensoep staat te wachten. Tijdens het genot van dit gerecht nog even stil gestaan bij de Bijbelse Geschiedenis. Na enige verwarring waren we het met z’n allen er over eens dat het de Bijbelse figuur Ezau was die zijn Eerste Geboorterecht afstond aan zijn broer Jacob, dit in ruil voor een bord linzensoep.

De CZT vaarders bleken maar weer eens van vele markten thuis te zijn.

En zij vulden weer hun bekers en het gesprek werd steeds diepzinniger.
De wijn vloeide, het genoegen steeg.
Hoe was het ook al weer met die Ezau en die Jacob ?

Zondag 11 november 2012
Om 09.30 uur neemt Albatros al afscheid van Etoile de Mer. Het klokkengelui in Urk veroorzaakt onrust bij de opvarenden van de Albatros. Al weer prachtig zeilweer. Een rif gezet. Daarna blijkt de boot nauwelijks langzamer te gaan. Nu willen we dan toch De Kreupel bezoeken voordat we terug gaan naar de thuishaven in Enkhuizen.

De houtjes / touwtjes stuurautomaat van de Albatros blijkt te werken. Voorwaarde blijft dat de wind niet te wispelturig mag zijn. Wim Salomons maakt nog eens een foto van deze bijzondere uitvinding  en deelt mij later mede daardoor toch wel recht te hebben op 40 % van de verkooprechten van dit toestel. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat een dergelijk percentage getuigd van boerenhebberigheid.

De Kreupel gezien en weer vertrokken. Enkhuizen ineens is niet haalbaar, na een keertje overstag lopen we om ca. 15.30 uur weer de Compagnieshaven binnen.

Met deze korte, maar geslaagde tocht, sluiten we voorlopig even het seizoen af.

Iedereen bedankt.

Gr.

ALBATROS
André Vugts

Vrijdag 5 oktober 2012
Woensdag 3 oktober al naar mijn boot de Albatros in de Compagnieshaven in Enkhuizen. Nog een heleboel te doen. De boot schoonmaken, boodschappen doen en de navigatie naar Vlieland en terug op een stukje papier zetten. Mijn eerste reis met de  CZT op het zoute water met mijn eigen boot wil ik met mijn beperkte ervaring zelf uitstippelen. De volgorde van de boeien en de koers naar de boeien voor de heenweg en de terugweg  overzichtelijk vastleggen. Voorbereiding is het halve werk. De navigatie aan boord van de Albatros gebeurt alleen aan de hand van de kaarten. Sinds kort heb ik wel een marifoon aan boord met een antenne in de mast. In deze marifoon is ingebouwd een AIS –ontvanger. Dus sinds kort kan ik de positie van de boot niet alleen aflezen op de handheld-gps, maar ook aflezen op deze apparatuur. Zelfs aan boord van de Albatros stond de tijd niet stil.

Vrijdagmorgen en vrijdag overdag spookt het op het IJsselmeer. Maar de daling van de barometer stopt in de loop van de middag en gaat de andere kant in.

Vanavond zullen er twee opstappers aan boord komen. Remon Tas zal opstappen in de thuishaven van de Albatros. Riette Voorhaar zal opstappen in de verzamelhaven bij het station. Daar zal zij aan boord van de Klazina arriveren.

Maar zoals dikwijls met planningen op het water blijkt dit toch weer allemaal anders te gaan verlopen. Riette zal pas in Stavoren aan boord van de Albatros komen. Tot Stavoren gaan met mij mee de opstappers Remon Tas, Edo von Morgen, Douwe Feenstra en Teun de Jong

Uiteindelijk komt behalve de Albatros alleen nog de Elisabeth naar de verzamelplaats in Enkhuizen. De overige schepen gaan rechtstreeks naar Stavoren.

Om ca. 19.30 uur gaan de Albatros en de Elisabeth in het donker het IJsselmeer op. Richting van de Westkardinaal op de hoek van het Vrouwenzand, koers ca. 5 graden. Vanaf daar koers ca. 15 graden naar Stavoren. Geweldig zeilweer.

Op het IJsselmeer ligt een groot gevaarte op onze koers. Even de theorie ophalen blijkt noodzakelijk te zijn. Iedereen aan boord had er even moeite mee. Meerdere lichten, enkele daarvan naast elkaar blijken bij een duwcombinatie te horen. Komen op het IJsselmeer bijna niet voor. Thuis de boeken er nog even bij gehaald. De duwcombinatie heeft inderdaad een wel erg bijzondere lichtvoering.

Laat je in de aanloop van de haven van Stavoren niet verrassen door het verblindend aanloop-licht. Een goede zaklamp bij de hand is hier wel erg handig.

Nog even aanleggen in de haven naast de Elisabeth. Met goede aanwijzigen van de schipper van de Elisabeth en van Teun aan boord van de Albatros komt het goed.

Zaterdag 6 oktober 2012
Ca. 09.00 uur vertrekken we naar Kornwerderzand. Zes CZT-schepen verlaten de haven van Stavoren. Bij mijn herinnering het grootste aantal deelnemers sinds ik in 2008 lid werd van deze club. Koers ca. 355 graden richting de vaargeul.

Vanaf Harlingen, voorbij de Pollendam, zoveel mogelijk gezeild. Op een bepaald moment is het in de Blauwe Slenk goed opletten. Voorbij de Oostkardinaal voor de volgende “onzichtbare” groene ton even goed de koers bepalen.

Uiteindelijk bij de groene ton ZS 13 aankoersen op de rode ton VS 4 en voor de rest naar de haven toe de groene tonnen aan stuurboord houden. Een moment in de route waar ik als opstapper ooit voor verrassingen kwam te staan en ik de boot richting van het strand zag gaan.

Dan de haven in. Altijd een sterke stroming, even de motor wat meer toeren laten maken.

Riette schilt aan boord van de Albatros de aardappelen voor de zuurkoolstamppot en vertrekt daarna met geschilde aardappelen en met de rookworsten naar de Klazina. Ik denk nog even dit wordt vanavond een droge boterham aan boord van de Albatros. Maar neen, de verrassing is een gezamenlijke zuurkoolstamppot aan boord van de Klazina.  Een bijkomstig voordeel voor de bemanning van de Albatros is dat ze mooi van de afwas af zijn.

In de avond nog even samen iets gedronken in de plaatselijk horeca. Vlieland is een mooi eiland.

Zondag 7 oktober 2012
Op zaterdagavond is in de plaatselijke horeca spontaan besloten om op zondagmorgen niet om 07.00 uur maar om 09.00 uur te vertrekken.

Opnieuw veel gezeild. Opnieuw blijkt dat bij een koers voor de wind de Albatros beter alleen op het voorzeil kan gaan, het grootzeil drukt te vast in de zalingen en zal onherroepelijk op deze manier wel erg snel slijten. Toch ga ik op het IJsselmeer door op beide zeilen met uiteindelijk het voorzeil een stuk gereefd. De rukwinden blijven onvoorspelbaar. Brandblaren in de vingers bij het plotseling moeten laten vieren van de schoot van het grootzeil. Alweer leerde ik ervan.

Mijn opstappers vanaf Kornwerderzand zijn nog Riette Voorhaar en Greet Hettinga. Bij het vertrek uit Kornwerderzand gaat er toch weer iets fout van huishoudelijke aard. Een kop mosterdsoep begint aan zijn eigen reis door de kajuit. Dus schipper let niet alleen op stootwillen, landvasten en op van alles, maar in ieder geval ook op de mosterdsoep in de kajuit.

Maar de  schade, opgeteld bij het overboord smijten van een lierhandel en een puts, dit alles door de schipper zelf, viel uiteindelijk nog wel mee. Mijn plannen om in de komende jaren de door mij te ontvangen scheepsvergoedingen te kunnen storten in een Verzorgingsfonds voor oude CZT schippers heb ik echter toch uiteindelijk weer opnieuw moeten bijstellen. Mijn berekening van bruto naar netto blijkt een bedroevend resultaat op te leveren.

Aangekomen in de verzamelhaven in Enkhuizen waar ook de Elisabeth had aangelegd, nog samen met de Klazina “een visje” gegeten. Nog wat wijn laten aanrukken vanaf de Albatros en de maaltijd was compleet.

Neem nog even (weer) afscheid van de opvarenden van de Elisabetjh en de Klazina. Door  een steeds wisselende bemanning en planning was ik blijkbaar vergeten in Kornwerderzand tegen deze mensen al eerder tot ziens gezegd te hebben. Het leven van een CZT schipper is blijkbaar niet zo eenvoudig.

Ik vaar alleen terug naar mijn ligplaats in de Compagnieshaven en kijk, al weer, terug op een mooie CZT-zeiltocht.

Iedereen bedankt.

Gr.
Andre Vugts

Op een schip werkt het democratisch principe niet…Dat was een van de eerste opmerkingen die me van schipper Peter is bijgebleven.  Ik was het met hem eens; wanneer er snel en adequaat moet worden gehandeld, past geen overleg, bedacht ik me. Een verzoek aan zijn bemanningsleden, werd correct, maar met gezag uitgesproken. Van mij mocht hij; Ik herkende in hem een man die veel verstand had van zeilen en zijn schip door en door kende. Jacqueline, partner van Peter, hoewel  klein van stuk, overtuigde eveneens als een  ervaren zeilster en gewend aan het leven aan boord.

Samen met Bart, de andere opstapper van de “Elizabeth”,  zou ik meezeilen met  de Hemelvaarttocht 2008 van zeilvereniging  CZT (Club Zeezeilers Twellegea) , welke haar thuisbasis heeft in een rustieke enclave aan het IJ, in het jachtige Amsterdam. Al sinds 30 jaar beijvert zich de vereniging om al dan niet ervaren schippers en opstappers (nader) kennis te laten maken met het zeezeilen.

Tijdens deze reis gaan nog 4 schepen mee, met in totaal zo’n 20 bemanningsleden.

Er zijn een aantal reisplannen,  mogelijk  naar Engeland;  voor mij, met bescheiden  zeilervaring op  meren en plassen,  een imponerend vooruitzicht. Uiteindelijk is het weer de bepalende factor inzake de uiteindelijke bestemming. De ”cruise director”, een zeer ervaren schipper  bespreekt met ervaren collega’s, aan de hand van de laatste meteogegevens en weersvoorspelling, wat de eerstvolgende bestemming zal worden.

Als we dinsdagavond in konvooi over het IJ, richting IJmuiden stomen, lijkt Engeland nog haalbaar;  misschien varen we vanavond zelfs gelijk door… Maar er zijn stormgebieden in Zuid Engeland gemeld… Een teleurstelling is merkbaar bij meerdere deelnemers, maar men gaat voor een recreatietocht vanzelfsprekend  geen gevaren opzoeken. We overnachten in IJmuiden en de volgende ochtend blijken de stormgebieden zich te hebben uitgebreid naar Oost Engeland. Er wordt besloten om  van Engeland af te zien en “een rondje Noord Holland”  te doen. Eerste doel zal  Den Helder worden. We zeilen met wind in de rug en de zon op ons hoofd langs de Noord Hollandse kust met een vaartje van ruim 8 knopen.

Bij het zeilen op zee komt veel meer kijken dan zeilen op binnenwater. Ook daar dien je je aan verkeersregels te houden en je als goed schipper te gedragen, maar op zee dien je tevens rekening te houden met stroming; met anticiperen op  veranderende weersomstandigheden (uitluisteren van berichten van Rijkswaterstaat); met vaarkaarten, waarop diepten en betonning staan aangegeven; met communicatie- en navigatiemiddelen, zoals o.a. GPS, Marifoon en je moet ook gewoon met de hand kunnen plotten.  En natuurlijk het feitelijke zeilen, waarbij het zeilplan afhangt van de weersomstandigheden en meer hulpmiddelen nodig zijn om de grotere krachten die op de zeilen werken te kunnen handelen. Ik besef dat ik  dat ik voor wat betreft zeilen nog een groentje ben.

Ondertussen is het samenwerken  aan boord op gang gekomen; naast de vaartaken (hulp bij aan en afmeren, sturen) moet er ook eten bereid worden, koffie gezet  en de afwas gedaan. Meezeilen is ook meedoen. Zo kan ik me eens onderscheiden, door een stevig ontbijt te maken en Bart, die al langer lid is van CZT en betrokken is geweest bij het organiseren van deze reis, helpt wat meer met navigeren.

Jacqueline, maakt dagelijks rond het middaguur een stevige en smakelijke lunch en serveert daarbij een drankje. Zij bereidt  tevens  het avondeten, wat met veel smaak wordt  genuttigd. Aan boord van de Elizabeth is het echter de schipper, die de maaltijd opschept en het eten verdeeld onder zijn manschappen. Daarna geeft hij bovendien de vaat een voorspoeling.  Het voelt alsof Bart en ik in het gezin van Peter en Jacqueline zijn opgenomen.

In Den Helder liggen we in de Marine haven, wat mij vervult met jeugdsentiment, omdat ik zo’n 30 jaar terug er mijn dienstplicht vervulde. We besluiten de avond in de zeilclub van de marinehaven, waar we met alle deelnemers van deze tocht het glas heffen en even  bijpraten. Als we de volgende morgen Den Helder uitvaren, hoog aan de wind, stroming tegen en een behoorlijke deining,  heb ik 2 paar benen nodig om tijdens het maken van de bacon and eggs, min of meer overeind te blijven.  Ik had beter iets eerder kunnen beginnen… Evengoed wordt deze maaltijd met het bord op de knieën met aandacht genuttigd, ondanks dat we behoorlijk heen en weer (en op en neer) gaan! Eenmaal gedraaid naar een voordewindse koers en met metershoge  deining  die van achteren onder  ons  scheepje doorrolt en opstuwt,  halen we ruim 10 knopen. We varen buiten om Texel  en Vlieland heen. We blijken vanwege grote drukte niet op Terschelling te kunnen komen en ook Vlieland is “op slot”, vanwege reparatiewerkzaamheden aan de haven. Er wordt gekozen voor Harlingen en we dienen extra op de kaarten en betonning te moeten varen, nu we in de Waddenzee zijn “aangeland”. Het valt me op hoe groot die zee nog is; wanneer we tussen Terschelling en Vlieland doorvaren kan ik de Friese kust met het blote oog niet zien.

Als we Harlingen binnenlopen is het daar ook erg druk. Het blijkt dat morgen de jaarlijkse sloepenrace van Harlingen naar Terschelling wordt gevaren. Wel 140 sloepen (!) zullen het wad overroeien, begeleid door verscheidene hulpvaartuigen. Op de vooravond liggen we in de haven van Harlingen als haringen in een ton. De volgende morgen vroeg “ontsnap” ik door het dekluik van het vooronder, als de rest nog slaapt en zie de eerste groep boten rond half acht van start gaan.  Als de grootste drukte voorbij is, mogen de overige schepen de haven verlaten en wij zetten koers naar Kornwerderzand, waar  we via de sluizen het IJsselmeer bereiken. We kunnen zeilen, maar er staat weinig wind en half in de middag lopen we  Hindelopen binnen. Ook daar wordt de avond met een grote groep afgesloten met een gezamenlijke borrel in een sfeervolle “stamkroeg” , die in het verleden vaker blijkt te zijn bezocht door leden van de vereniging. Onderwijl toont Peter zich een ware ambassadeur van CZT in zijn pogingen  ter plekke nieuwe leden te werven.

De volgende morgen zetten we koers naar Hoorn en passeren de sluizen bij Enkhuizen door de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad. We varen een voordewindse koers bij zwakke wind en proberen de spinaker uit. Prachtig gezicht! en een uitgelezen kans voor een fotoreportage. Half in de middag varen we Hoorn binnen; ook een prachtige oude haven met een fraai stadsgezicht en gevuld met een grote hoeveelheid moderne en ook klassieke schepen. En we hebben volop zomerweer!

Daags daarna nadert alweer het einde van de zeiltocht. Met een zwakke wind en na het passeren van het “Paard van Marken”, nogmaals een poging op de spinaker te zeilen. In de buurt van Amsterdam wordt het waterverkeer drukker. De stad toont zich aan het buiten IJ, zowel in moderne architectuur, als in een oud dorpsgezicht. In de Oranjesluizen zitten we met vele grotere en kleine, motor-  en zeil- schepen opeengepakt. Even later verlaten we het IJ en slaan we af richting haven Twellegea.

In september staat weer een reis gepland; ik ga zoeken naar ruimte in mijn agenda.

Mijn eerste keer dat ik ’s avonds (in het donker) gezeild heb.
Mijn eerste keer dat ik op (west-)Terschelling ben geweest.

Mijn eerste tocht met de CZT! Het was maar een weekend, het leek een hele leuke en gezellige week!

Gelukkig kon en wilde de bemanning van de Elisabeth een half uur op mij wachten, zodat we met elkaar naar Stavoren konden.
Eerst was er nog wat bewolking, maar al snel konden we genieten van zeilen met behoorlijk wat wind, een prachtige volle maan en sterren aan de hemel.

In Stavoren aangekomen hebben we elkaars handen geschud en waren de bemanningsleden van de Tineke, Klazina, Elisabeth, Happy en Etoile de mer bij elkaar aan boord te vinden. Sommigen, zoals ik, hadden een lange en vermoeiende dag achter de rug en zochten hun kooi/ bed op

Rond 8.00 uur de volgende dag staken de meeste boten van wal. Sommigen hadden blijkbaar en gezellig avondje achter de rug en vonden het nog te vroeg om zo snel weg te gaan.
Op weg naar Kornwerderzand, naar de sluizen. We waren als een van de eersten bij de sluis en konden in de open sluis even wachten op anderen CZT’ers en ‘vreemde’ boten totdat we geschut werden.
Na het schutten vonden we onze weg richting Terschelling. Er was nog even sprake van een visje eten in Harlingen, maar een brug werkte niet, dus in één keer naar Terschelling.

Met een volle windkracht 6, O/NO en een zonnetje. Soms met stroom mee, soms tegen en veel aan de wind zeilen vonden wij op de Elisabeth ons plekje aan de wal rond 15.30 uur, na de goede manoeuvre en aanleg kunsten van onze schipper.

Na een hapje en drankje vonden de (bijna) oudste en jongste van de CZT (Greet en ik) het tijd om een rondje te lopen op het eiland. Het eiland even verkennen. En wat vind ik het een mooi eiland, met zowel zee en strand, als bos!

Sommigen hebben even hun kooi opgezocht en zijn even plat gegaan, zoals ik, om daarna gezellig aan tafel te schuiven en lekker te eten. Na het eten, afwassen en opruimen zijn we met zijn allen naar het restaurant de Walvis wat gaan drinken. Tussen 23.15 uur en 00.15 uur vond vrijwel iedereen zijn kooi voor de nachtrust.

Na alle gefluit van de wind ’s nachts vonden we om 8.00 uur onze weg terug richting Enkhuizen. Eerst weer even schutten en daarna even aanleggen in Kornwerderzand om te wachten op elkaar. Helaas moest de ‘Klazina’ even wachten voor de sluis en daarna in één keer door naar de thuishaven. Dus besloten de bemanningsleden van Etoile de mer, Elisabeth, Tineke en Happy elkaar gedag te zeggen en ging ieder zijn eigen weg naar de thuishaven of naar Enkhuizen om wat opstappers aan wal te zetten.

Op weg naar Enkhuizen was de wind inmiddels naar kracht 3 gegaan. Tijd dus om de fok binnen te halen en de Genua op te zetten voor een relaxed tochtje zeilen om rond 18.00 uur in Enkhuizen aan te komen.

Ook nu weer heerlijk gegeten, opgeruimd, tassen gepakt en afscheid genomen van elkaar. En ieder ging zijn eigen weg terug naar huis. Peter en Jacqueline gingen terug naar Edam, Greet en George met de trein en ik ging naar mijn geleende autootje toe.

Heerlijk genieten van de zon

Allen met het verlangen naar de volgende tocht CZT!!

Club CZT vrijdag 7 september tot en met zondag 16 september 2012

GERAMMEL IN DE MACHINEKAMER / OP ZOEK NAAR DE BESTEMMING
Vrijdag 7 september 2012
Deze keer zullen de deelnemende schepen In Enkhuizen in de Compagnieshaven bij elkaar komen. Jammer dat slechts twee schepen zich hebben opgegeven voor deze tocht. Ik heb bij de havenmeester voor vrijdagavond voor de Klazina een plaats gereserveerd op P 25 en voor de Arcadia op P 6. Omdat de schipper van de Klazina op vrijdagavond is verhinderd is besloten om pas zaterdagmorgen te vertrekken. Om ca. 16.00 uur arriveert de Klazina, de Arcadia komt in het donker aan.

Zaterdag 8 september 2012
Om ca. 09.00 uur zullen we vertrekken richting Den Oever om daar tijdig met hoog water aan te kunnen komen. Maar Vrouwe Fortuna weigert aan het begin van deze reis om mee te werken.

Het “rammelde” vrijdagmiddag al in de machinekamer van de Klazina. En het bleef rammelen ook nadat een waterpomptang uit de machinekamer was opgevist. Ik heb contact opgenomen met Jacht Service Enkhuizen. Bij alleen gerammel bij de motor bij het vooruitvaren stelde monteur Bram telefonisch de diagnose dat een en ander iets met de schroef te maken moest hebben. Dit was dan voorlopig het best nader vast te stellen bij een controle bij de schroef. En hoe doen we dat, jawel vanuit het water.

Zaterdagmorgen dus even voor anker buiten de Compagnieshaven op een voldoende diepte op het Enkhuizerzand. Riëtte en Marti duiken het water in en stellen vast dat er inderdaad “iets”los zit.
In overleg met Jacht Service wordt besloten de Klazina uit het water te takelen. Zo gezegd, zo gedaan en een uurtje later staat de Klazina op de wal.

Dit blijkt een heel verstandig besluit te zijn. Beschadigingen die blijkbaar eerder waren ontstaan aan en bij de schroef bij een eerder uit het water takelen blijken ondeskundig te zijn opgelost. Om ca. 14.00 uur kunnen we dan uiteindelijk vertrekken met een goed werkende schroef, zonder gerammel en met een lichtere portemonnee van de schipper van de Klazina

De motor erbij gezet zodat we toch nog om ca. 17.30 uur bij de sluis van Den Oever aankomen en nog met een beetje ebstroom richting Molengat kunnen vertrekken.

Het Molengat uit. Koers 295 met het doel Whitby, daarna wordt de koers 270 richting Scarborough, dan worden opnieuw de plannen bijgesteld en zullen we Wells next the sea aanvaren, uiteindelijk gaan we de koers verleggen richting lowestoft. Via den Helder naar Lowestoft, och ja we hebben de tijd.

De verkeersscheidingsstelsels vragen alle aandacht. Tijdens deze oversteek moeten altijd minstens twee personen op wacht staan. Maak de wachttijden tijdens deze oversteek niet te lang, mensen moeten alert blijven, hou elkaar wakker en oplettend en blijf samen kijken, blijf met elkaar in gesprek, mensen die liggen te slapen moeten hierop  kunnen vertrouwen. Voel je zelf dat het moeilijk is vol te houden laat het dan weten en laat een ander het overnemen.

Steek de verkeersscheidingsstelsels  altijd recht over. Grote schepen met soms de raarste “sierverlichting” kunnen erg verwarrend zijn. Zet vroegtijdig de motor er bij. Veiligheid voor alles.

VERSE VIS OP DE KLAZINA / LOWESTOFT / SOUTHWOLD
Zondag 9 september 2012
Schitterend weer. De Arcadia is er weer eens tussenuit geknepen, maar zoekt ons om ca. 12.00 uur weer even op. Volop de gelegenheid om bij mooi weer op volle zee en met alle zeilen op, foto’s te maken van de beide schepen, wat dan ook volop wordt gedaan.

Wim Salomons zal aan boord van de Klazina zorgen voor de aanvoer van verse vis en heeft daarvoor een ingenieus systeem aangeschaft. Dit moet gaan lukken, de snoer moet een gewicht kunnen hebben van 7 kilo. Niet veel later een “knappend” geluid en het ingenieus systeem verdwijnt in de golven.

Om ca. 14.00 uur zijn we halfweg Lowestoft, de wind, ca. 5 Beaufort, komt uit het zuiden.

Maandag 10 september 2012
Gisteravond om ca. 23.00 uur aangekomen in de haven van Lowestoft. Onder de mij inmiddels bekende Zuidkardinaal door, dan Rood, Groen en nogmaals Rood en dan bakboord uit om recht voor de ingang van de haven te kunnen komen. De bemanning van de Arcadia stond al op de steiger.

Het plan is om vanmiddag om ca. 19.30 uur bij de monding van de rivier  Blyth te zijn om naar Southwold te varen. De windrichting bepaalt dat we daar kruisend naar toe zullen moeten bij een stevige wind.

De ingang is smal, de haven voorbij varen, dan de rivier aanlopen en dan in de ingang van de rivier meteen stuurboord aanhouden.

GOED ZEEMANSSCHAP EN DE HALVE ZOOL
Dinsdag 11 september 2012
Om ca. 10.00 uur vertrekken we uit Southwold met bestemming Ramsgate. Uitstekend zeilweer, soms moet er een rif worden geplaatst. Bijna bij de haven van Ramsgate hebben we met de Klazina een bijzondere ervaring.

Een groot vrachtschip, onder Nederlandse vlag is heel dicht bij. Onze berekening (digitale Rob) geeft aan dat we voor het schip door zullen gaan. Geen probleem. Maar de kapitein van deze zeereus blijkt een grapjas te zijn, schipper Rob ziet op de AIS dat de kapitein het gas open zet, de snelheid wordt opgevoerd. Wij zetten de motor bij, alleen om te zien wat er gaat gebeuren. De kapitein zet er nog een tandje bij.

Schipper Rob, doet een emotioneel beroep op de kapitein door alsnog onze Nederlandse vlag te plaatsen, waar we tot dat moment nog niet aan toe waren gekomen. Als tegenprestatie draait onze kapitein het gas verder open. We geven het op. Het grote schip gaat voor ons door op een afstand van naar schatting 50 meter. En dan als een toetje toe laat de grote kapitein nog eens zien hoe wendbaar zijn grote schip is. Net ons voorbij gaat het schip naar stuurboord om zich te voegen bij een kleine pilotboot die ondertussen is gearriveerd.

De bemanning van de Klazina is eensgezind. De kapitein van dit grote schip moet een halve zool zijn die nog nooit van goed zeemansschap heeft gehoord.

RAMSGATE TOT ZIENS / STOKBROOD VOOR DE CZT / BELGISCHE FRIETEN
Woensdag 12 september 2012
Om ca. 10.30 uur vertrekken we uit Ramsgate. De spinaker naar boven gehaald, maar kan uiteindelijk niet worden gebruikt, de wind werkt niet mee. Jammer, na een aantal dagen naar de achterkant van de Arcadia te hebben gekeken, was de bemanning van de Klazina er aan toe om de waarschijnlijk inmiddels overmoedig geworden schipper van de Arcadia, even af te straffen.

Koers 100, later 115, windkracht ca. 5 Beaufort. Op naar Duinkerken, met de CZT naar Frankrijk. Schitterend weer. Rust. Weg van alle aardse beslommeringen zoals een gang naar de stembus die nu door onze gevolmachtigden wordt waargenomen.

Om ca. 19.00 uur komen we aan in Duinkerken. Het verval (eb/vloed) is hier ca. 5 meter.

Donderdag 13 september 2012
De CZT in Frankrijk. Nog niet meegemaakt sinds ik in 2008 lid werd van deze club.

In de morgen staat er een N – NW wind met een kracht van 6 tot 7 Beaufort. Later draait de wind naar west – zuidwest. Tijdens de nacht veel inkomend water in de haven. We hadden een onrustige ligplaats. De stootwillen bleven niet op z’n plaats. Bemanningslid Lex van de Arcadia is vandaag jarig.

Bemanningslid Wim van de Klazina heeft in zijn jonge jaren ooit als druivenplukker in Frankrijk gewerkt. Al vroeg heeft hij blijkbaar de reuk van het Franse stokbrood opgepikt en is al vroeg op weg naar de Boulanger.

We vertrekken naar Oostende waar we om ca. 18.00 uur aankomen. Bemanningslid Riëtte van de Klazina heeft tijdens de tocht soep gemaakt voor de beide schepen. De schipper van de Arcadia zorgt voor een speciale Arcadia-salade, enkele bemanningsleden gaan op pad voor de Belgische Frieten.

DE HAVENMEESTER
Vrijdag 14 september 2012
Om 09.00 uur verlaten we de haven van Oostende. Een herinnering aan de plaatselijk havenmeester zal me bijblijven. Als een waakhond stond hij bij de toiletten waarvan hij duidelijk wist dat de deur van de mannentoiletten wat moeilijk toegankelijk was. Bij het inroepen van de hulp van deze havenmeester verkneukelde deze ziel zich duidelijk over de onhandigheid van de betreffende persoon. Ik verdenk deze man er nog steeds van dat hij met opzet de deurknop en de deurklink van de toegangsdeur van de mannentoiletten heeft verwijderd.

De goede man stond mij op bulderende toon te woord en verklaarde mij dat hij nog eens gek van die passanten zou worden, hetgeen mij duidelijk minder verbaasde dan de goede man dat zelf zal hebben verbaasd. Ook de schipper van de Arcadia kwam aan de beurt. Onze havenmeester riep met triomfantelijke verontwaardiging uit: “Kom maar mee met Papa”.

We verlaten de haven met voor de eerste ca. 3 mijl een koers aan de wind. Was even een hobbelig gebeuren. Daarna koers ca. 40 voor de wind uit naar Nederland.

Bewolkt, windkracht 7 Beaufort, later komt de zon erbij, weer voor de ware zeilliefhebber, druk met schepen ter hoogte van Zeebrugge.

Om ca. 21.00 uur komen we aan in de haven van Scheveningen. Een gevaarlijke aanloop naar deze haven bij een hele sterke wind vanuit het westen / noordwesten.

APPELTAART
Zaterdag 15 september 2012
Om 09.30 uur vertrekken we uit de haven van Scheveningen. Veel wind. Aan boord van de Klazina bakt Riëtte onverstoord een appeltaart. De Klazina doet het perfect, soms 8 knopen over de grond. Om 21.00 uur komen we aan bij de steiger voor de sluis van Den Oever.

Voordat de nacht begint maken we er met z’n allen nog een gezellige avond van.

DE MARIFOON
Zondag 16 september 2012
Op zondag 09.00 uur vertrekken we naar de sluis van Den Oever, om ca. 13.00 uur komen we weer aan in de Compagnieshaven in Enkhuizen waar ik van boord ga en de Klazina haar weg vervolgt naar de Ketelhaven. De Arcadia achterna die een van de bemanningsleden heeft afgezet in de haven bij het station.

Zet mijn marifoon aan boord van de Albatros nog even op kanaal 13 en hoor nog net het marifoonverkeer van de Arcadia met de Klazina. Ik laat de Arcadia nog even weten dat de Klazina niet over de marifoon is te horen. Goed om nog even door te geven aan de Klazina.

Peter en Jacqueline van de CZT blijken in de buurt te zijn met hun boot Elisabeth en pikken dit marifoonverkeer ook op. Zijn op dat moment in het zicht van de Compagnieshaven. Nog even een glas wijn gedronken op de Elisabeth.

TOT SLOT EN BEDANKT
Dit was een van mijn mooiste tochten met de CZT. Een rondje Noordzee. Nederland – Engeland – Frankrijk – België – Nederland. Zeezeilen naar vreemde havens heeft iets. Een mooie ervaring, Moeilijk uit te leggen, moet je meemaken.

Dank aan alle opvarenden van de Arcadia en de Klazina, en uiteraard dank aan de organisatie van de club CZT.

Voor mij al weer een bijzondere ervaring.

Gr.

André Vugts

BIJLAGE
Bij verslag Noordzeetocht 2012 Club CZT

Naar aanleiding van mijn ervaringen gedurende inmiddels meerdere noordzeetochten had ik voor mezelf de behoefte om nogmaals een paar zaken op een rij te zetten waar je als deelnemer, schipper en opstapper, altijd weer opnieuw mee te maken krijgt.

VSS / TSS
(Verkeersscheidingsstelsels / Trafic Separation Scheme)

• Tenminste twee personen op wacht, korte wachttijden tijdens de oversteek
• Het verkeersscheidingsstels recht oversteken. Oplopende en tegemoetkomende schepen in het stelsel dan is er iets mis
• Recht overstekende koers is WK (Ware Koers)
  (KK + Dif = MK + Var = WK + Drift = BWK + Stroomcorrectie = Grondkoers)
• Schepen in het verkeersscheidingsstelsel niet hinderen
• Uitluisteren op de marifoon
• Wijk uit, ga eventueel tegenliggen zodat in het donker een situatie van rood op rood of groen op groen ontstaat, nooit voor het schip door

ENKELE LETTERS UIT HET MORSE-ALPHABET

• Letter A: “punt – streep”
• Letter U: “punt – punt – streep”

Bij elke oversteek in het donker komen we deze morse-tekens weer tegen
De letter A dikwijls bij bepaalde vaargeulen (o.a. bij de Maasvlakte en bij IJmuiden)
De letter U meestal op de vier hoeken van een boorplatform (kennis hiervan voorkomt veel misverstanden)

ONMISBAAR AAN BOORD

• Papieren kaarten e.d.
• Hand-GPS op batterijen
• Grote zaklamp op batterijen
• Handmarifoon op batterijen

REVEN VAN HET GROOTZEIL

• In enkele situaties heb ik inmiddels ervaren dat een derde rif erg welkom zou zijn geweest

CO-SCHIPPER

• Tenminste één persoon naast de schipper moet op de hoogte zijn van details over route en aanloop van havens en toegang hebben tot de benodigde documentatie
• Tenminste één persoon naast de schipper moet de marifoon kunnen bedienen

OPSTAPPERS

• Als schipper / co-schipper er op toe zien dat de opstapper iets van de tocht leert zoals:
  • Hoe gooien we een tros (soms kan het niet anders, bovendien als er afgestapt kan worden zie ik dat een opstapper dikwijls niet zonder risico doen).
  • Spring nooit van het schip, stap er achteruit af met het gezicht naar het schip toe
  • Leer de betekenis van kardinalen en andere aanduidingen op het water
  • Draag het juiste schoeisel
  • Betrekken in de navigatie